آمار و سرشماری

بر اساس چهارمین سرشماری عشایر کوچنده کشور در سال 1400 ، تعداد 4330 خانوار عشایر کوچنده  با جمعیتی  معادل 17709 نفر در استان بوشهر وجود داشته است که از این تعداد 9448 نفر مرد  و 8261 نفر زن بوده‌اند. آمار خانوار و جمعیت عشایر کوچرو استان بوشهر و روند تغییرات آن در سه دوره اخیر به شرح جداول ذیل می‌باشد. بررسی وضعیت خانوار و جمعیت  عشایر استان نشان می‌دهد؛ تغییر و تحولات جمعیت عشایر از الگوی خاصی تبعیت نمی‌کند. بلکه افزایش یا کاهش جمعیت  تابع عوامل گوناگونی  است. در سال 1366 تعداد خانوار کوچرو عشایر استان بوشهر 2837 و بعد خانوار آن معادل 56/6 بوده است. و در سال  1377 علیرغم اسکان  پراکنده و خودجوش عشایر، این تعداد به 3046 خانوار افزایش یافته است که حدود 4/7 درصد رشد داشته است. اما بعد خانوار در این زمان کاهش داشته است بطوریکه 0/29 کمتر از دوره  قبل بوده است. در سرشماری  عشایر کوچنده سال 1387 تعداد خانوار  عشایر  استان نسبت به دوره دوم سرشماری ( 1377 )،‌265 خانوار معادل 7/8 درصد رشد و بعد خانوار کاهش چشمگیری داشته است بطوریکه از رقم 6/56 به 5/26 تقلیل یافته است. رعایت اصول بهداشتی و کنترل جمعیت و تنظیم خانواده به دلیل افزایش  سطح سواد و آگاهی‌های  فرهنگی و اجتماعی خانوارهای  عشایر را می‌توان از علل کاهش بعد خانوار به حساب آورد. برخلاف اسکان قابل‌توجه عشایر در کانون‌های توسعه هدایتی و حمایتی، رشد تعداد خانوار آن‌هم به میزان 7/8 درصد نسبت به دوره قبل حاکی از عوامل دیگری است که از آن  جمله می‌توان تغییرات و اصلاحات بوجود آمده در شیوه آمارگیری از عشایر و نیز وجود مشکلات زندگی شهرنشینی نام برد که تعدادی  از خانوارهای عشایری که قبلاً در شهرها ساکن بوده‌اند؛ مجدداً به ایل و مناطق عشایری بازگشته‌اند. جالب توجه آنکه تعدادی از کارمندان بازنشسته دولت و شرکت‌های خصوصی، به‌ویژه کارکنان بازنشسته  آموزش‌وپرورش که در اواخر خدمت خود به شهرها  و روستاها انتقال‌یافته بوده‌اند؛ دوباره به منطقه عشایری مهاجرت و شغل دامداری یا کشاورزی را انتخاب نموده‌اند. همچنین باید این نکته درنظر داشت که معمولا سرشماری عشایر کوچنده در سنوات قبل، در فصل ییلاق و به صورت حضوری انجام می گرفت که این امر با توجه به تغییرات صورت پذیرفته، از سال 1397 لغایت 1399 به صورت برخط و از طریق سامانه آماری عشایر کشور انجام گرفته است.